RADA PLEMIENNA

W porze zimowej, gdy trudno było zdobyć środ­ki utrzymania, żyli oni rozproszeni po całym kraju w małych obozach, na których czele stał miejscowy wódz. W okresie lata Czejenowie zbierali się razem, a wówczas zarządzała nimi rada plemienna złożona z czterdziestu czterech wodzów lokalnych. Okazją do zgromadzenie się całego plemienia były takie uroczystości, jak Taniec Słońca, Taniec Zwierząt lub Odnowienie Świętych Strzał. Każdego roku musiało odbyć się^ przynajmniej jedno takie ogólnoplemienne święto, a raz^ na dziesięć lat łączyło się ono ze zmianą wodzów. Każdy z rady wyznaczał wtedy swojego następcę, którym powinien być czło­nek jego grupy lokalnej, ale nigdy nie własny syn. Jeżeli ktoś umarł w międzyczasie, następ­cy wybierali pozostali wodzowie. Wódz nie mógł pełnić funkcji w następnej kadencji, czyli być swoim zastępcą, ale mógł być zatwierdzony jako następca kogoś innego i w ten sposób prze­dłużyć swój pobyt w radzie.

Witaj na moim serwisie! Znajdziesz tutaj wiele artykułów tematycznych dotyczących hobby i sposobów na aktywne spędzanie czasu wolnego. Zapraszam do regularnego odwiedzania bloga!
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)